Sözcü gazetesi müellifi Deniz Zeyrek, “Cumhurbaşkanının yoksulluğu hissetmemesi normal” diye yazarak Ahmet Necdet Sezer devrinden itibaren bütçenin nasıl değiştiğini şöyle yazdı:

Bakın o yıllarda Çankaya Köşkü’ne ne kadar bütçe ayrılmış ve o bütçe nasıl kullanılmıştı:

– 2001 yılında 13.7 milyon TL ayrıldı 9.7 milyon harcandı. Yaklaşık 4 milyon lira Hazine’ye döndü.

– 2002 yılında 18 milyon 850 bin TL ayrıldı, 14 milyon 216 bin harcandı.

– 2003 yılında 23 milyon 680 bin TL ayrıldı, 17 milyon 37 bin lira harcandı.

– 2004 yılında 30 milyon TL ayrıldı, 20 milyon TL harcandı.

– 2005 yılında 31 milyon 253 bin TL ayrıldı, 23 milyon 723 bin TL harcandı.

– 2006 yılında 32 milyon 589 bin TL ayrıldı 25.5 milyon TL harcandı.

– 2007 yılında Cumhurbaşkanı değişti. 33 milyon 893 bin TL ayrıldı ve altı aylık müddette yalnızca 13 milyon lira harcandı.

★★★

Sezer, misyonunu Abdullah Gül’e devretti. Sezer üzere Çankaya Köşkü’nü kullanmayı tercih eden Gül devrinde bütçe yıllara nazaran şöyle değişti:

2008 – 55.6 milyon TL,

2009 – 69.3 milyon TL,

2010 – 72.5 Milyon TL,

2011 – 117 milyon TL,

2012 – 138.7 milyon TL,

2013 – 157.7 milyon TL

2014 – 199.5 milyon TL

★★★

Gül’ün akabinde Cumhurbaşkanlığı koltuğuna Recep Tayyip Erdoğan oturdu. Cumhurbaşkanlığı Çankaya Köşkü’nden “Külliye” diye andıkları Beştepe Yerleşkesi’ne taşındı. 2014’ten itibaren Cumhurbaşkanlığı’nın bütçesinin nasıl değiştiğine bakalım:

2015 – 397 milyon TL

2016 – 434 milyon TL

2017 – 648 milyon TL

2018 – 845 milyon TL

Erdoğan, 2018’de Anayasa’da yapılan değişiklikle getirilen Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi’ne nazaran tekrar cumhurbaşkanı seçildi. O tarihten sonraki yıllarda Cumhurbaşkanlığı bütçesi şöyle gerçekleşti:

2019 – 2 milyar 819 milyon TL

2020 – 3 milyar 100 milyon

★★★

Sayıştay raporunda gördüm. Cumhurbaşkanlığı’nda yalnızca zirai unsurlara yapılan harcamalar 771 bin liradan 9 milyon liraya çıkmış.

Çankaya Köşkü ile “Külliye” dedikleri yer ortasındaki harcama farkını dolar kurundaki artışla, paramızın kıymet kaybıyla, enflasyonla falan açıklamak mümkün değil.

Aşikâr ki harcamaların artışının gerisinde “itibardan tasarruf edilmez” ruhu var.

Bütçesi bu türlü artarken Külliye dedikleri yerde yaşayanların ülkedeki yoksulluğu hissetmelerini beklemek tam manasıyla “iyimserlik” olur. Haliyle Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın kürsü konuşmalarında daima iktisatta bir “gurur tablosu” çizmesi de olağan.

Bu bütçe artışları, taban ücretlinin, emeklinin, çalışanın meskeninde de olsa onlar da hayat pahalılığını bu kadar hissetmezler ve Cumhurbaşkanı’nın her söylediğine inanabilirler.


Beğendin mi? Arkadaşlarınla paylaş!

0 Yorum

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir