Sözcü yazarı Yılmaz Özdil, şahsî Twitter hesabından ‘siyasi saldırı’ niteliği taşıyan tweet atmasının Birleşik Arap Emirlikleri idaresi tarafından engellendiğini açıklayan Sedat Peker’in tweet’lerini paylaştığı için tartışma yaratan gazeteci Erk Acarer’le ilgili gelen eleştirilere tepki gösterdi. 

Sözcü gazetesi müellifi Yılmaz Özdil, Twitter hesabından yaptığı paylaşımda “Sedat Peker’in açıklamalarına gazetecilik faaliyeti değil diyen gazetecilerin, yazıişlerini filan boşver, matbaada paspas yapması bile sakıncalıdır…” ifadelerini kullandı.

Özdil’in çıkışının kelam konusu durumu gazetecilik açısından eleştirmesinin akabinde Sedat Peker’in de amaç aldığı medya ombudsmanı Faruk Bildirici’ye yönelik olduğu formunda yorumlandı.

Bildirici cevap verdi

Bildirici, Özdil’in bu tenkidine ‘Sedat Peker’e aracılık etmek gazetecilik faaliyeti mi?’ başlıklı yazısını hatırlatarak cevap verdi. Bildirici, “O kelamları benim için söylüyorsanız çabucak yanıtlayayım. Sanırım yazımı okumadınız. Zira ben Sedat Peker’in açıklamalarını değil, gazetecilik formülünü eleştirdim. Lütfen okuyun. Üslubunuzu yanlışsız bulmadığımı da belirtmeliyim” diyerek yazısının linkini paylaştı.

Bildirici bir sonraki paylaşımında da, “Bu da Sedat Peker’in açıklamalarının nasıl haber yapılması ve araştırılması gerektiği konusunda 11 Haziran’da yayımladığım yazı… Lütfen okuyun’ diyerek yazısının linkini paylaştı.

Bildirici, farukbildirici.com’da yayımladığı yazısında, “Bir gazetecinin, organize kabahat örgütü yöneticiliğinden hükümlü bir kişinin “Siyasiler ve bürokratların karıştığı uyuşturucu ve cürüm trafiği”ne ait paylaşımda bulunmasına yardımcı olması gazetecilik faaliyeti midir?” demişti. Bildirici yazısında şu sözleri kullanmıştı:

‘Kendisi Sedat Peker’in paylaşımlarını duyurmasını gazetecilik faaliyeti olarak görüyor.Elbette Erk Acarer bir gazeteci olarak bir uyuşturucu satıcısı ya da IŞİD’li ile görüşebilir. Fakat Sedat Peker ile görüşmeleri ve onun paylaşımlarını kendisinin duyurması gazetecilik sonları içinde kaldı mı?

Erk Acarer, Sedat Peker’in tezlerini haber yapmamıştı; soru-yanıt söyleşi olarak da yayımlamamıştı. Yalnızca Sedat Peker’in paylaşımlarını aktarmakla yetinmiş, onun paylaşımlarını kamuoyuna bir içeriğin gazetecilik eseri haline gelebilmesi için üzerinde bir sürece faaliyeti yürütülmesi gerekir. Kamu faydası olup olmadığına da fakat araştırmayla doğrulandıktan ve editoryal denetimden geçirdikten sonra karar verilebilir. Her ne kadar bugüne kadar ortaya attığı tezlerin büyük kısmını doğrulayan ipuçları ortaya çıkmış olsa da bir gazeteci, Sedat Peker’in öne sürdüklerinin tamamının hakikat olduğunu varsayamaz. Tümüne yanlışsız muamelesi yapıp, onu olduğu üzere kamuoyuna duyurursa o tarafa “angaje olduğu” algısı yaratır. Çünkü gazetecilikte kuşku temeldir; doğruluğundan emin olunmadan hiçbir kelam, bilgi, sav diğerleriyle paylaşılmaz.

WikiLeaks dokümanlarındaki gazetecilik tecrübesini hatırlayalım. WikiLeaks, onbinlerce “gizli devlet belgesi”nin üzerinde anlaşılır halde okurlara sunulması için New York Times, The Guardian ve Der Spiegel’e evrakları evvelce vermişti.

The Guardian’da dokümanları gazetenin en tecrübeli muhabir ve editörlerinden oluşan 15 kişilik bir takım inceledi. New York Times en güvendiği 10 kadar muhabirini dokümanları denetim etmeleri için merkeze çağırdı. Der Spiegel de New York Times ve The Guardian ile bağı koparmadı; üç medya kuruluşu uyum halinde çalıştı. Bir ay sonunda da farklı editoryal süreçlerden geçirip farklı belgeler halinde yayımladılar.

Erk Acarer, Sedat Peker’e yardım etmekte fayda görmüş olabilir. Bu ferdî yaklaşımını anlarım, hürmet da duyarım ancak buna “gazetecilik faaliyeti” denemez. Bu bir aracılık…’


Beğendin mi? Arkadaşlarınla paylaş!

0 Yorum

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir